Een uitvaartverzekering is bedoeld om de kosten van een uitvaart te dekken. Maar wat gebeurt er als de verzekeringsuitkering wordt betaald aan iemand die als begunstigde op de polis staat, terwijl iemand anders daadwerkelijk de uitvaartkosten heeft voldaan?
Een recente uitspraak van de rechtbank Amsterdam laat zien dat een begunstigde het uitgekeerde bedrag onder omstandigheden niet zonder meer mag behouden.
De situatie
In deze blog behandelen we een uitspraak die gaat over de ontwikkelingen na het overlijden van een man in 2023. De overledene had een uitvaartverzekering afgesloten waarbij zijn toenmalige partner als begunstigde op de polis was aangewezen. Na het overlijden ontving zij van de verzekeraar ongeveer € 5.100,-.
De kinderen van de overledene regelden ondertussen de uitvaart. Eén van hen trad op als contractuele opdrachtgever van de uitvaartverzorger. De partner van de overledene was niet betrokken bij het regelen van de uitvaart en betaalde daar ook niet aan mee.
De kinderen vonden het daarom niet terecht dat de partner de volledige verzekeringsuitkering behield. Zij vorderden betaling van het uitbetaalde bedrag en beriepen zich daarbij onder meer op ongerechtvaardigde verrijking.
Begunstigde zijn betekent niet automatisch dat je het geld mag houden
De rechtbank kijkt bij ongerechtvaardigde verrijking naar een aantal elementen. Kort gezegd moet sprake zijn van een verrijking van de ene partij, een verarming van de andere partij en een verband daartussen, zonder dat voor die verrijking een redelijke juridische grond bestaat.
Volgens de rechtbank was de partner door de uitbetaling van de verzekering in ieder geval verrijkt.
Als vervolgens vast komt te staan dat de kinderen de uitvaart daadwerkelijk hebben betaald, zijn zij voor dat bedrag verarmd. De rechtbank ziet bovendien een rechtstreeks verband tussen beide: de verzekeringsuitkering was immers bedoeld voor de uitvaart van de overledene.
Daarmee komt de rechtbank tot een interessante overweging: als iemand anders de uitvaartkosten daadwerkelijk heeft gedragen, valt niet in te zien waarom de uitkering die voor die uitvaart is verstrekt uiteindelijk niet aan die persoon toekomt.
Dat de partner nog een achterstallige energierekening had, maakt dat volgens de rechtbank niet anders. De verzekeringsuitkering was immers niet bedoeld om die schuld te voldoen.
Wat betekent dit voor de praktijk?
De besproken uitspraak leert een bredere les voor de afwikkeling van een nalatenschap: een persoon die geld ontvangt, is niet altijd degene die uiteindelijk aanspraak kan maken op dat geld.
Bij een uitvaartverzekering moet daarom niet alleen naar de polis en de begunstiging worden gekeken, maar ook naar de feitelijke gang van zaken rondom de uitvaart. Wie heeft de uitvaart geregeld? Wie was opdrachtgever? Wie heeft de facturen betaald? Met welk doel is de verzekeringsuitkering verstrekt?
In de zaak bij de rechtbank Amsterdam is de partner voorlopig als verrijkt aangemerkt. De kinderen moeten nog bewijzen dat zij de uitvaart daadwerkelijk hebben betaald. Als zij daarin slagen, ligt volgens de rechtbank een verplichting bij de partner om de ontvangen uitkering aan hen te vergoeden.
De uitspraak laat daarmee mooi zien dat de formele begunstiging van een verzekering niet altijd doorslaggevend is wanneer een ander uiteindelijk de kosten draagt waarop de verzekering betrekking heeft.
Lees de volledige uitspraak op Rechtspraak.nl: https://uitspraken.rechtspraak.nl/details?id=ECLI:NL:RBAMS:2026:5825
Rechtbank Amsterdam 10 april 2026, ECLI:NL:RBAMS:2026:5825, zaaknummer 12005894 CV EXPL 25-17014.