paraplugesprek

Hoe vertel ik onze kinderen dat wij gaan scheiden?

Hoe vertel ik onze kinderen dat wij gaan scheiden?

Door een zogenoemd paraplugesprek te houden.

In het paraplugesprek vertellen jullie de kinderen, op hun eigen niveau, dat jullie uit elkaar gaat. Dat doe je – als ouders – samen. Zo houdt je met dit gesprek een ‘paraplu’ boven je kinderen.

In het paraplugesprek krijgen kinderen meer duidelijkheid over de situatie. Duidelijk moet worden dat jullie als partners uit elkaar gaan, maar dat dit niets veranderd aan het ouderschap. Jullie zullen immers altijd samen ouders blijven.

In dit gesprek wordt duidelijk gemaakt dat de scheiding níet aan de kinderen ligt. Dat lijkt een open deur maar voor veel kinderen is dat niet zo.

Jullie kunnen de kinderen dit vertellen:

  1. Dat jullie uit elkaar gaan.
  2. Dat de scheiding niet de fout van de kinderen is.
  3. Dat jullie altijd voor jullie kinderen blijven zorgen.
  4. Dat jullie altijd van jullie kinderen blijven houden.

Wanneer moet je je kinderen over je scheiding vertellen? Zo vroeg mogelijk, ook als je nog niet zeker weet wat er allemaal gaat gebeuren. Kinderen voelen vaak aan dat hun ouders gaan scheiden. Deze “scheidingsmelding” geeft hen duidelijkheid en hiermee ook de gelegenheid om een verwerkingsproces in te gaan.

Zoek een goed tijdstip uit voor dit gesprek. Een vrijdagavond of een zaterdag kan een goed moment zijn, zodat ze niet meteen de volgende dag naar school hoeven met al hun gevoelens en vragen. Stel school wel op de hoogte van dit gesprek zodat de leraren op de hoogte zijn dat de kinderen misschien wat stil en teruggetrokken zijn.

Als de kinderen toch doorvragen over de reden van de scheiding? Dan hangt het van de leeftijd van het kind af hoeveel je vertelt. Een ouder kind kan het misschien beter begrijpen dan een jonger kind. Vroeger gold dat je als ouder niet zoveel over je gevoelens aan een kind vertelt. Over het algemeen betrekken ouders kinderen nu meer in hun gevoelsleven dan vroeger. Hier hoort ook meer openheid bij. Pas wel op dat je niet een “schuldige” aanwijst. Vaak is deze er ook niet. Je kind kan hierdoor in een loyaliteitsconflict komen en te maken krijgen met lastige gevoelens. Aan de ene kant wil het kind gewoon van twee ouders kunnen houden. Dit wordt lastig gemaakt als er een “schuldige” van de scheiding wordt aangewezen.